aşkı küstürdüm

Şiir Defteri

Sövebilir
Kovabilir
Sarılabilir
Gülebilirdi de
—yapmadı—
(zaten yapsa ölürdüm)
—bilmedi—

Anlayabilirdi
—anladı da—
Koca bi dalga gibi kıyısına vurdum
Ayaklarına dolandım
—duymadı—

—bilirdim—
Kötü değildi
Hep kötüymüş gibi yapardı
Ama değildi
Göğsünün altında
Bıkmadan türküler söyleyen
Bir yüreği vardı
—unutturdu—

Ama ben unutmazdım
Kendi yüreğine kendisi sağır olurdu
Ben türkülerini hep duyardım
Başka kimse duymazdı
Yüreğini sıkı sıkı saklardı
Neden korktuğunu kimseler bilmezdi
Ben en cok sevmezdi diye korkardım
—sevmedi—

Beni sevse
Onu hic yormazdım
—sevmedi—
Sanki sevmeyi hic bilmezdi

Sanki hep unuturdu
Her unutuşunda ben ölürdüm
—anlamadı—
Bu kadar uzaklık aramıza nasıl sığdı
İçimizdeki sairler neden öldü
Bu ölümleri cebime kim koydu
Neden bu kez bana gülmedi….
—bilemedim—

Gözlerindeki o inat aldatmıyorsa seviyor dedim
—çözemedim—

Bi şey söylemedi
Hiç bi şey yapmadı
Bu yalnızlığı çözmedi
Gözlerin aldatmıyor demedi
Sövmedi
Gülmedi

—sustu—
—kızdım—
Sözleri tutamadım

—sövdüm—
Yüreğindeki küçük çocuğu küstürdüm
Kıyamazdım
Sarılamazdım da
—gittim—
—aşk da gitti—

Her yan buz kesti
Bildiğim tüm aşkları tutuşturdum
—ısıtmadı—

Ben senden daha cok üşüdüm
Yüreğini avuçlarımdan düşürdüm
Sen gözlerini bana yumdun
—inadını göremedim—

Zaten yalnızlığı da çözemedim
—Şimdi Issızım—

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İşlem Sonucunu Girin * Zaman sınırı tükendi. Lütfen CAPTCHA'yı yeniden yükleyin.