özledim seni

Şiir Defteri

ayrılık yüreğimi karıncalandırıyor nicedir…
beynimi uyuşturuyor özlemin…
çok sık birlikte olmasak bile benimle olduğunu
bilmenin bunca zaman içimi
nasıl ısıttığını yeni yeni anlıyorum.
yokluğun, hatırladıkça yüreğime saplanan bir sızı
olmaktan çıkıp mütemadiyen
bir boşluğa sabahları seni okşayarak başlamaları
akşamları her işi bir
kenara koyup seninle başbaşa konuşmaları
özlüyorum; oynaşmalarımızı, yürüyüşlerimizi,
sevimli haşarılığını, çocuksu
küskünlüğünü…

nasıl da serttin başkalarına karşı beni savunurken;
ve ne kadar yumuşak, bir
çift kısık gözle kendini, ellerimin okşayışına bırakırken.
gitmeni asla istemediğim halde, buna mecbur
olduğunu görmek ve sana bunları
söyleyemeden ‘git artık’ demek.
‘beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuşacaksın mutluluğa’ demek
sana ne de zor..
seni görmemek ve belki yıllar sonra karşılaştığımızda
bana bir yabancı gibi
bakmanı istemek senden…
yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek…
-Alıntı-

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İşlem Sonucunu Girin * Zaman sınırı tükendi. Lütfen CAPTCHA'yı yeniden yükleyin.