adı sen konmuş yalanım.

Şiir Defteri

Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyor yüreğim
Adını koyamıyor sesinle irkilen hücrelerim
Savuruyor özlemin beni
Beyaz bir gül büyüyor içimde
Sevdan kokluyor
Özlemin tutuyor onu avuçlarında
Bir uçurtmaya takılıyor ya
Ürkek kuş misali kanadım
Kızıllara boyuyor hasretin sılamı
Gök ağlıyor şimdi kucağımda
Yalın ayak koşuyorum bir umut
Yakaırıslarım  carpıyor sineme
Sensizlik oturmuşken ciğerime
Üsüyor sehir, seni soyuyor bedenim
Örtüyor üstümü sensizliğin
Ve yine yoksun işte
Söndü içimdeki her mevsimde

Hüznümün  incilerini dökmüşken  geceye
Sana bıraktım seheri
Bense  koynuma sakladım
Ask denen dilsiz heceyi
Bir ben kaldım geride
Bir de  adı sen konmuş yalanım…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İşlem Sonucunu Girin * Zaman sınırı tükendi. Lütfen CAPTCHA'yı yeniden yükleyin.