SENsizLik GözYaşı. . . YüReğim ISLaK . . .

Şiir Defteri

Ne varsa kendime dair çıkardım hepsini ve sundum ellerine.
Beynimde, benliğimde, yüreğimde gizli hiçbir şey kalmasın, öylece bil beni diye.

Seni bulurum sandım, uzaklıkları aştım.
Adını haykırdım dağlara, yankılanan sesimi bir ben duydum

Seni çağırdım gelesin diye, beni kayıp iklimlerden alıp bahara taşıyasın diye…
Gelmedin….

Yildizlara baktım, biri sensindir diye, orada da yoktun…
Oysa sana koşuyordum ben.
Içimde deli bir özlem, anlatılmaz bir aşk hasretiyle sana, koşuyordum…

Böyle bir sevdayı duyup da gelmemen mümkünmüydü?

Hangi kuş konsa pencerene ´aşk, aşk´ ötecekti!
Duyacaktın, yüreğin coşmuş bir ırmak gibi bana akacaktı, yüreğini dinleyip bana gelecektin…
Gelmedin….

Seni yaşatmaya, sensizliğinde de yaşamaya and icmistim, yeminimi anlatan şarkıları adadım.
Her duyan hayran kaldı bu sevdaya, bir sen duymadın

Ama, nasıl bir kaçış ki bu, ne bir iz bıraktın ne de bir haber.
Yine de gecenin ortasında, bir gün kapım çalar diye hep tetikte yattım

Yediğim içtiğim özlem, sağ yanım hüzün, solumda yalnızlık

Simdi bunca zaman sonra,
seni yüreğimde hiç kimsenin dokunamayacağı bir yere saklamışken
ve sensiz de olsa hayatın acımasız çarklarında tek başıma ayakta durmaya çalışırken çıkıyorsun karşıma öyle mi??

Gelişinin önemi yok artık…
Ben yine öyle kabul ediyorum…
Yani hiç gelmedin…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İşlem Sonucunu Girin * Zaman sınırı tükendi. Lütfen CAPTCHA'yı yeniden yükleyin.